Mimo że jego nazwisko często trafia na pierwsze strony gazet, Franciszek Sterczewski uparcie unika rozmów o swoim życiu prywatnym. W dzisiejszym środowisku medialnym decyzja jego rodziców, by trzymać ich z dala od światła reflektorów, jest niezwykła, choć nie do końca odważna. To milczenie ma większą siłę oddziaływania niż setki profili w mediach społecznościowych w czasach, gdy granica między domeną publiczną a prywatną praktycznie zatarła się.
Sterczewski, urodzony w Poznaniu w 1988 roku, to osoba, która z niezwykłą konsekwencją przedkłada służbę publiczną nad polityczną sławę. Jego działania na rzecz sądów, edukatorów i migrantów na granicy polsko-białoruskiej przypominają działania „stróżów obywatelskich” – zawsze czujnych, by dostrzec zagrożenie dla ideałów społecznych.
Franciszek Sterczewski
| Kategoria | Informacje |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Franciszek Sterczewski |
| Rok urodzenia | 1988 |
| Miejsce urodzenia | Poznań, Polska |
| Wykształcenie | Inżynier architekt |
| Zawód | Poseł, aktywista społeczny |
| Przynależność polityczna | Koalicja Obywatelska |
| Kadencje w Sejmie | IX i X |
| Najważniejsze działania | Łańcuch Światła, Protest z Wykrzyknikiem, Flotylla Sumud |
| Stan majątkowy (2025) | Mieszkanie: 1,1 mln PLN, oszczędności: 11 600 PLN |
| Kredyt hipoteczny | 600 000 PLN |
| Link referencyjny |
Często przemawia z barykad, podczas gdy wielu posłów koncentruje się na partyjnych narracjach i wystąpieniach parlamentarnych. Choć nie były one politycznie bezpieczne ani wygodne, protest z „wykrzyknikiem” i ruch Łańcuch Światła niewątpliwie odzwierciedlały przekonania, które mógł przejąć od rodziny.
Sterczewski ukrywa swój majątek. Jego sprawozdanie finansowe z kwietnia 2025 roku wykazało oszczędności w wysokości zaledwie 11 600 zł. Choć jest niskie, kwota ta stanowi jaskrawy kontrast z sytuacją wielu innych parlamentarzystów. Nie można by jednoznacznie określić mieszkania o powierzchni 61,5 m², wartego 1,1 mln zł i z kredytem hipotecznym w wysokości 600 000 zł, mianem luksusowego. Zamiast tego przedstawiają człowieka twardo stąpającego po ziemi, być może z takim samym poziomem skupienia, jaki okazywał, spacerując ulicami Poznania podczas marszów społecznych.
Poza tym, że był to akt odwagi, jego udział we Flotylli Sumud jako jedynego polskiego wysłannika był gestem o niezwykłej wartości symbolicznej. Podjął ryzyko, które dla wielu byłoby nie do zniesienia, próbując nieść pomoc humanitarną oblężonej Strefie Gazy. W opublikowanym przez siebie nagraniu wideo osobiście potwierdził fakt, że izraelska marynarka wojenna go zatrzymała. Przypomniało mi to sceny z zagranicznymi aktywistami, nie polskim posłem, ale z grupami takimi jak Amnesty International.
Pomimo kontrowersji wokół jego działań, trudno zakwestionować ich spójność. Jego działania wydają się bardzo przemyślane, ale wszystkie cechuje ogromne poczucie sprawiedliwości. Jeśli chodzi o jego prywatność, fakt, że trzymał rodzinę w tajemnicy, jedynie podkreśla, że to, jak i dlaczego zachowujemy się publicznie, ma większe znaczenie niż to, kim jesteśmy prywatnie.
W politycznym krajobrazie, który coraz bardziej opiera się na autopromocji i medialnym „popisywaniu się”, Sterczewski wydaje się osobą z innej epoki, bardziej przypominającą pokolenie Kuronia niż TikToka. To mężczyzna, który zdecydował się relacjonować protest, podczas którego trzymał torbę z jedzeniem dla migrantów, zamiast udostępniać zdjęcia rodzinnego posiłku. W dzisiejszych czasach takie gesty są rzadkością, co czyni je szczególnie znaczącymi.
Potrzeba ochrony może być powodem wahania przed ujawnianiem informacji rodzinnych. Może to jednak być również celowa taktyka, mająca na celu pokazanie, że polityka nie musi być widowiskiem. Dla młodych ludzi poszukujących autentyczności ta strategia może być szczególnie motywująca. Dowodzi, że można podejmować znaczące działania bez przekształcania swojego życia osobistego w produkt medialny.
Ta strategia wyróżnia Franciszka Sterczewskiego jako wyjątkowo uczciwego uczestnika życia społecznego i politycznego. Nawet w obliczu ryzyka angażuje się w pomoc potrzebującym. I choć niewiele wiemy o jego rodzicach, trudno zaprzeczyć, że to oni musieli obdarzyć go empatią i odwagą, by dążył do realizacji własnych celów za wszelką cenę.
